Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

AT THE DRIVE INK

Heavy Liquid Strip Theater -
Η comics ανθολογία του TILT και των Last Drive

Το ελληνικό rock συγκρότημα Last Drive έχει πολλά πράγματα που τους συνδέουν με τα comics. Το τελευταίο album τους, Heavy Liquid (2009), έχει δανειστεί τον τίτλο του απο ένα (εξαιρετικό) comic του Paul Pope. Το εξώφυλλο του εν λόγω δίσκου έχει επιμεληθεί ο γνωστός έλληνας κομίστας Βασίλης Λώλος. Οι αφίσες των συναυλιών τους έχουν σχεδόν πάντα comics θεματολογία. Θέλετε κι άλλο ? ΟΚ. Ο κιθαρίστας του συγκροτήματος, Γιώργος Καρανικόλας, είναι συνιδιοκτήτης του καλύτερου, πιο cult κομιξάδικου της Αθήνας, του TILT.

Για να γιορτάσει λοιπόν το συγκρότημα αυτή την ερωτική σχέση με την 9η τέχνη, κυκλοφόρησε το 2010, στα πλαίσια της προώθησης του Heavy Liquid, την ανθολογία comics AT THE DRIVE INK - Heavy Liquid Strip Theater, με θεματολογία παρμένη από τους στίχους των τραγουδιών τους, και συμμετέχοντες τους αξιότερους εκπροσώπους της ακμάζουσας ελληνικής σκηνής. Εκδόσεις, φυσικά, TILT comics !

Το δελτίο τύπου αναφέρει χαρακτηριστικά: "Με μεγάλη χαρά το Tilt, το γνωστό κομιξάδικο της Ασκληπιού, εισβάλει στο χώρο των εκδόσεων. 32 ταλαντούχοι Έλληνες κομίστες, γραφίστες και εικαστικοί μαζεύτηκαν για να δώσουν χρώμα στον τελευταίο δίσκο των Last Drive, το Heavy Liquid. Δεν πρόκειται για εικαστικές «διασκευές» των τραγουδιών. Ο κάθε δημιουργός με αφορμή ένα τραγούδι, ένα ρεφραίν, ένα τίτλο ή ακόμα και το ίδιο το συγκρότημα έφτιαξε μια δικιά του εικόνα, μια δικιά του ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι μια πανδαισία απόψεων και στυλ."

... και συνεχίζει κάπως έτσι (πάρτε το σαν περιγραφή των 22 σύντομων ιστοριών που απαρτίζουν την ανθολογία): "Τι είναι αυτό το παχύρευστο υγρό που τρέχει από τη βρύση; Τι δουλειά έχει η Μαγδαληνή στη μέση του πουθενά; Είναι το διάστημα ο καινούριος αυτοκινητόδρομος ή πρέπει να κρεμάσουμε σκοινιά από τους ουρανοξύστες; Πετάνε τα χρυσόψαρα; Θα τα καταφέρει ο Άνθρωπος-Πάνθηρας να σώσει το τροπικό δάσος; Αξίζει να αφήσεις το νησί σου για να γνωρίσεις τους ανθρώπους που παίζουν μουσική στο απέναντι βουνό; Λιώνουν οι ηλεκτρικές κιθάρες; Θα μπορέσει ο Lux Interior να σώσει το συγκρότημα από την κατάρα της μάγισσας; Θα φέρει το κύμα τον τραγουδιστή στην αγαπημένη του; Τι συμβαίνει όταν φιλάς το λάθος στόμα; Is it the last drive or a lust drive?"



 




Η ανθολογία αυτή, παραδόξως, δεν ξεκίνησε ούτε από πρωτοβουλία των Last Drive, ούτε του TILT. Αφορμή για την πολύ ωραία αυτή, αριθμημένη στα 1000 αντίτυπα έκδοση, που αποτελεί την πρώτη και ως τώρα μοναδική εκδοτική προσπάθεια του γνωστού κομιξάδικου αποτέλεσε η δημοσίευση στο διαδίκτυο ενός πορτρέτου της Μαγδαληνής, εμπνευσμένου από το ομώνυμο τραγούδι του συγκροτήματος.

Οι ιστορίες που ξεχωρίζουν κατά τη γνώμη μου σε αυτή την πολύ προσεγμένη και καλοστημένη ανθολογία είναι η πρώτη, του φοβερού Τάσου Μαραγκού ή TASMAR (The Last Drive), του παγκοσμίου φήμης πλέον Μιχάλη Διαλυνά (To steal a kiss), του πάντα πρωτότυπου και διασκεδαστικού ΤΟΜΕΚ (Get Out), του Χάρη Λαγκούση (Mountains) τον οποίο απορώ πώς και δεν είχα ξανακούσει, του Γιάννη Μπαρδάκου (The Edge), του Σπύρου Βερύκιου (The Flight), του πολύ καλού εικαστικού Λάζαρου Ζήκου (Goldfish), του Νεκτάριου Σταματόπουλου (Lust Drive), καθώς και οι διάσπαρτες εικονογραφήσεις του Στέφανου Ρόκου και του Βασίλη Λώλου. Οι περισσότερες ιστορίες, καθώς και τα εισαγωγικά και βιογραφικά σημειώματα είναι στα αγγλικά, όπως άλλωστε και οι στίχοι των τραγουδιών των Last Drive.

Όλοι οι Καλλιτέχνες :
Διαμαντής Αϊδίνης, Γιώργος Αλαχούζος, Ερμής Ατζέμογλου, Σπύρος Βερύκιος, Τόλης Γιοβανίτης, Βασίλης Γκογκτζιλάς, Μιχάλης Διαλυνάς, Λάζαρος Ζήκος, Γιάννης Κράνης, Χάρης Λαγκούσης, Βασίλης Λώλος, Τάσος Μαραγκός (TASMAR), Γιάννης Μπαρδάκος, Άγγελος Μπολότος, Nick Pop Mind, Γιώργος Νίκας, Παναγιώτης Πανταζής, Αλέκος Παπαδάτος, Τάσος Παπαιωάννου, Νορτζίν Περσάκη, Νίκος Πετροπουλέας, P.E.P.P, Στέφανος Ρόκος, Σούπερ Κατερίνα, Νεκτάριος Σταματόπουλος, Γιάννης Στύλος, Δημήτρης Ταξής, ΤΟΜΕΚ, Γιώργος Τραγάκης, Γιάννης Τσιτσώνης, Νίκος Χριστόλης, Κων Χρυσούλης.



AT THE DRIVE INK

Υπότιτλος : Heavy Liquid Strip Theater
Εκδόσεις : Tilt Comics
Επιμελητής : Βάλια Σκούρτση

Τεχνικά χαρακτηριστικά :
21 πλάτος Χ 25 ύψος, έγχρωμο, 140 σελίδες

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Kentaro Miura - ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ

Ο δημιουργός του Berserk ασχολείται με ... Γιγαντομαχίες !

Ο Kentaro Miura είναι γνωστός στους φίλους των manga ανά τον κόσμο για τη σκοτεινή, επική σειρά φαντασίας Berserk, η οποία πλέον μετράει 24 χρόνια, 37 τόμους (Berserk 37), περισσότερα από 300 κεφάλαια και περίπου 8.500 σελίδες αιματοβαμμένων μαχών με τέρατα.

Πέρα όμως από την τεράστια αξία του Berserk, καταλαβαίνει κανείς οτι το να σχεδιάζει ένας καλλιτέχνης την ίδια σειρά και τους ίδιους χαρακτήρες επί 24 χρόνια μπορεί να καταντήσει λίγο κουραστικό. Επίσης, τα τελευταία χρόνια γίνεται λόγος περί καλλιτεχνικού αδιεξόδου του δημιουργού, οτι δηλαδή έχει στερέψει από φρέσκιες ιδέες για να συνεχίσει το έργο ζωής του. Και δυστυχώς, η "γκρίνια" δεν είναι αδικαιολόγητη.

Όπως και να έχει, ο Miura χρειαζόταν ένα διάλειμμα, και το αποτέλεσμα αυτού του διαλείμματος ονομάζεται ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ (Gigantomakhia), μία μικρή σειρά 6 τευχών, προφανώς εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογία.

Η ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ ξεκίνησε να εκδίδεται σε εβδομαδιαία βάση το Νοέμβριο του 2013 στο περιοδικό Young Animal, το περιοδικό που φιλοξενεί κάθε καινούριο κεφάλαιο του Berserk πρίν μαζευτεί υλικό για να κυκλοφορήσει ο εκάστοτε τόμος. Το τελευταίο, 7ο, bonus κεφάλαιο της μίνι-σειράς κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2014, με αναγγελίες οτι το Berserk θα επιστρέψει στις 11 Απριλίου, και τον ίδιο το δημιουργό να δηλώνει "καιρός να επιστρέψω στην κανονική μου δουλειά".

(παρένθεση) - Δε μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να κοροϊδέψω τον υπότιτλο στα ελληνικά "ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗ ΥΠΟ ΜΙΟΥΡΑ ΚΕΝΤΑΡΩ + ΣΤΑΔΙΟ ΓΑΓΑ", που προφανώς εννοεί "Produced by Miura Kentaro + Studio Gaga", αλλά μάλλον ο Κεντάρω δεν είχε κάποιον έλληνα εύκαιρο να του κάνει σωστή μετάφραση. Τώρα, το Στάδιο Γάγα πρέπει να είναι το γήπεδο όπου παίζει η ομάδα της Lady Gaga, δίπλα στο Καραϊσκάκη, αλλά δεν παίρνω και όρκο. - (τέλος παρένθεσης)







Η υπόθεση εκτυλίσσεται 100.000.000 χρόνια στο μέλλον, σε ένα post-apocalyptic τοπίο, και με την ανθρωπότητα να ζεί σε συνθήκες εποχής του σιδήρου (που σιγά μην υπάρχουμε μετά από χίλια χρόνια, πόσο μάλλον 100 εκατομμύρια). Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι ένα παράξενο δίδυμο, ένας σωματώδης καλοκάγαθος πολεμιστής που ονομάζεται Delos, και η Prome, ένα μικρό κορίτσι με αινιγματικά μάτια και ακόμη πιο αινιγματικές δυνάμεις. Οι δυο τους πιάνονται αιχμάλωτοι μίας πρωτόγονης φυλής πολεμιστών, αλλά τελικά τους βοηθούν στον απέλπιδο αγώνα τους εναντίον μίας αυτοκρατορίας που επεκτείνει συνεχώς την επικράτειά της χρησιμοποιώντας μερικά πραγματικά γιγαντιαία τέρατα. Όμως, οι συνδυασμένες προσπάθειες του Delos και της Prome θα παράξουν επίσης ένα γίγαντα, και έτσι η Γιγαντομαχία θα ξεκινήσει ...

Η εικονογράφηση του Miura είναι πραγματικά εντυπωσιακή, κάτι που φαντάζει αναμενόμενο αν αναλογιστεί κανείς το υψηλότατο επίπεδο του Berserk, και την "εξειδίκευση" του καλλιτέχνη στο σχεδιασμό τεράτων. Όσον αφορά τώρα το σενάριο... χμμμμ ... σε καμία περίπτωση δε φθάνει το επίπεδο του artwork, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα λίγο άνισο και δίνοντας τροφή στα σχόλια περί δημιουργικού (μάλλον τελικά συγγραφικού) αδιεξόδου του γνωστού mangaka. Αυτό δε σημαίνει οτι είναι άσχημο, και γενικά το manga διαβάζεται αρκετά ευχάριστα, αλλά όταν ο κύριος Miura μας έχει καλομάθει τόσα χρόνια, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Βεβαίως, αν το συγκρίνουμε με το Japan του 1992, την πρώτη μετά Berserk απόπειρα του Miura να κάνει κάτι διαφορετικό, το Gigantomakhia είναι αριστούργημα. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, στο Japan φταίει το βλακο-πατριωτικό σενάριο του Buronson (Fist of the North Star) για το τελικό, επίσης άνισο αποτέλεσμα.







Ο τίτλος, και γενικότερα το concept του Gigantomakhia είναι εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία, και πιο συγκεκριμένα από τη σκληρή μάχη των Ολύμπιων θεών εναντίον των εξεγερμένων Τιτάνων που μας περιγράφει ο Ησίοδος, και που είναι περισσότερο γνωστή σε εμάς ως Τιτανομαχία. Και μιας και μιλάμε για Τιτάνες, είναι και πάλι αναπόφευκτες οι συγκρίσεις με την πιο επιτυχημένη σειρά manga αυτή τη στιγμή στην Ιαπωνία, το εξαιρετικό Attack on Titan του Hajime Isayama (κάποια στιγμή θα γράψω και για αυτό), που έχει ως βασική σεναριακή ιδέα την επίθεση γιγαντιαίων πλασμάτων εναντίον της ανθρωπότητας.

Αααααχ, κύριε Miura ! Φταίμε εμείς που γκρινιάζουμε ? Πώς να γίνει δηλαδή, κάποια στιγμή θα ξεχείλιζε η συσσωρευμένη απογοήτευση των εκατομμυρίων fans του Berserk παγκοσμίως, που περιμένουν κάτι χρόνια τώρα να δούν μια σοβαρή σεναριακή εξέλιξη για τους ήρωες που έχουν αγαπήσει (πω πωωω, πολλή γκρίνια τελικά).

Read Gigantomakhia online

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Destino - by Disney & Dali

Μία συνεργασία ιερών τεράτων που ολοκληρώθηκε 57 χρόνια μετά




Το Destino είναι ένα animated video διάρκειας μόλις 6 λεπτών, αλλά ηλικίας σχεδόν 70 χρόνων. Η παραγωγή του ξεκίνησε το μακρινό 1946 ως μία συνεργασία του μεγάλου ισπανού σουρρεαλιστή Salvador Dali και της εταιρείας του Walt Disney, αλλά οι οικονομικές δυσκολίες της τελευταίας λόγω του 2ου παγκοσμίου πολέμου ανέστειλαν το project και το έστειλαν σε ένα συρτάρι, όπου και έμεινε ξεχασμένο για 53 ολόκληρα χρόνια !

To 1999 o ανιψιός του Walt, Roy E. Disney "ξέθαψε" την ανολοκλήρωτη συνεργασία και αποφάσισε να τη συνεχίσει από εκεί που την είχαν αφήσει οι μεγάλοι εμπνευστές της. Με τη βοήθεια του παριζιάνικου studio - "υποκαταστήματος" της Disney, του σχεδιαστή που είχε δουλέψει το αρχικό storyboard μαζί με τον Dali (John Hench), αλλά και σημειώσεις της γυναίκας του μεγάλου ζωγράφου, Gala Dali, το project τελικά ολοκληρώθηκε, και παρουσιάστηκε στο κοινό το 2003. Το Destino μας διηγείται την ιστορία του Chronos, της προσωποποίησης του χρόνου, και του τραγικού και μάταιου έρωτά του για μια θνητή γυναίκα. H σκηνοθεσία είναι του Dominique Monfréy, η μουσική του Armando Dominguez και η ερμηνεία του τραγουδιού της Dora Luz. Το αποτέλεσμα είναι απλά υπέροχο !









Για επίλογο άφησα την ξεχωριστή περιγραφή των δύο αρχικών εμπνευστών της ιδέας για το video. Ο Dalí το περιέγραψε ως “Μία μαγική απεικόνιση του προβλήματος της ζωής μέσα στο λαβύρινθο του χρόνου”, ενώ ο Disney είπε οτι είναι “Μία απλή ιστορία για ένα νεαρό κορίτσι που ψάχνει την αληθινή αγάπη”. Eεεεε, ρε, πώς ξεχωρίζει ο καλλιτέχνης από τον έμπορα !

Υ.Γ: Ευχαριστώ τη Βάσω που επανέφερε το Destino στην (άθλια) μνήμη μου.